یکی را دوست می دارم ،

ولی افسوس ، او هرگز نمی داند.

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من 

   او را دوست می دارم

ولی افسوس

او هرگز نگاهم را نمی خواند

به برگ گل نوشتم من که

     او را دوست می دارم

ولی افسوس

او برگ گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند

به مهتاب گفتم ای مهتاب

سر راهت به کوی او سلام مرا رسان و گو که

   او را دوست می دارم

ولی افسوس

یکی ابر سیه آمد ز ره روی ماه تابان را بپوشانید

صبا را دیدم و گفتم ، صبا دستم به دامانت

بگو از من به دلدارم که

   او را دوست می دارم

ولی افسوس

ز ابر تیره برقی جست و فاصد را میان ره بسوزانید

کنون وا مانده از هر جا دگر با خود کنم نجوا

یکی را دوست میدارم

ولی افسوس

او هرگز نمی داند !!!

..::تنهام نذار::..

عشق اول، مهربونم، سرتو بذار رو شونم عشق اول، مهربونم، چتر موهات سایه‌بونم عشق اول، نازنینم، دستتو بذار تو دستهام عشق اول، بهترینم، بوی تو داره نفسهام عشق اول، عشق آخر، اگه امشب درکنارم تو رو دارم تو رو دارم پس چرا چشم انتظارم عشق اول، عشق آخر، نکنه خوابم دوباره نکنه تنهام بذاری، بشه قلبم پاره پاره نکنه هنوز نگفتم که چقدر عاشقت هستم نکنه هرگز ندونی که تورو من می‌پرستم نکنه هنوز نگفتم که چقدر عاشقت هستم نکنه هرگز ندونی که تورو من می‌پرستم نکنه هرگز ندونم راز اون ناز نگاتو نکنه هرگز نخونم شعر غمگین چشاتو اگه من حتی ندونم اسمتو ای مهربونم اگه تو حتی ندونی از منم نام و نشونی عشق اول، مهربونم، سرتو بذار رو شونم عشق اول، مهربونم، چتر موهات سایه‌بونم عشق اول، عشق آخر، نکنه خوابم دوباره نکنه تنهام بذاری، بشه قلبم پاره پاره عشق اول، عشق آخر، نکنه خوابم دوباره نکنه تنهام بذاری، بشه قلبم پاره پاره نکنه تنهام بذاری ....

  

دوستم داشته باش دوستم داشته باش بادها دل تنگ اند دست ها

 بیهوده چشم ها بی رنگند

 دوستم داشته باش شهر ها می لرزند برگ ها می سوزند یاد ها می گندند

باز شو تا پرواز سبز باش با اواز اشتی کن با رنگ عشق بازی با ساز

دوستم داشته باش سیب ها خشکیده یاس ها پوسیده شیر هم ترسیده

دوستم داشته باش ابرها در راهند

دوستت دارم ها چه کوتاه اند  اه چه کوتاه اند

دوستت خواهم داشت بیشتر از باران گرمتر از لبخند داغ چون تابستان

دوستت خواهم داشت شادتر خواهم شد ناب تر بارور خواهم شد

دوستم داشته باش برگ را باور کن افتابی تر شو

دوستم داشته باش ابرها در راهند دوستت دارم ها اه چه کوتاه اند  اه چه کوتاه اند

خواب دیدم در خواب اب ابی تر بود روز پر سوز نبود زخم شرم اور نبود

خواب دیدم در تو رود در تب می سوخت نور گیسو می بافت باغچه گل می بافت

دوستم داشته باش عطرها در راه اند اه  دوستت دارم ها چه کوتاه اند چه کوتاه اند

دوستم داشته باش ابرها در راهند بادها دل تنگ اند...

حافظه ام گریختند در غربتی تلخ هاهای گریه می کنم اما کسی را مجال دیدن گریه من نیست

من با خویش و بدون حضور همه هست که می گریم بر زخم هایی که بر بال احساس خویش زده ام

بر فرصت های نابی که از کف داده ام  وبر گریزی که کلمات از من داشته اند!